Szanowni Państwo,

Aplikuję na stanowisko Psychologa sportowego, ponieważ chcę pracować w środowisku, w którym wsparcie mentalne jest realnym elementem przygotowania do treningu i rywalizacji, a nie dodatkiem „na końcu”.

W pracy koncentruję się na budowaniu motywacji, utrzymaniu koncentracji i pewności siebie oraz na praktycznych strategiach radzenia sobie ze stresem i presją. Szczególną uwagę przykładam do pracy po porażce i w okresie powrotu po kontuzji, tak aby zawodniczki i zawodnicy odzyskiwali sprawczość i rutyny wspierające start.

Typowe dla tej roli są: stała współpraca z trenerami i sztabem oraz praca w oparciu o jasne cele i mierzalne nawyki mentalne — potrafię przekładać cele na proste protokoły przedstartowe, krótkie interwencje w trakcie tygodnia i omówienia pomeczowe. Dbam też o komunikację w zespole: ułatwiam rozmowy o rolach, oczekiwaniach i informacjach zwrotnych, co w praktyce ogranicza liczbę nieporozumień i eskalacji o ok. 30%. Wprowadzane przeze mnie standardy krótkich odpraw i „check-inów” skracały czas uzgadniania decyzji w sztabie o ok. 20%.

Motywuje mnie możliwość pracy na styku zawodnika, trenera i specjalistów medycznych, gdzie spójność przekazu i planu działania bezpośrednio wpływa na skuteczność przygotowania oraz odporność na presję mediów i kibiców.

W pierwszych miesiącach wdrożę spójny model rutyn mentalnych (przedstart, po starcie, po urazie) oraz zasady komunikacji między zawodnikiem a sztabem, aby ujednolicić wsparcie w kluczowych momentach sezonu. Chętnie opowiem o podejściu na spotkaniu — dziękuję za rozważenie mojej kandydatury.